سیدرضا اورنگ:تولید فصل های جدید برای سریال های موفق دهه های گذشته یک اشتباه مهلک است
یک منتقد در واکنش به تغییر شیوه پخش سریالها در تلویزیون و حرکت به سمت پخش زوج وفرد و هفتگی، معتقد است: مسئله اصلی تلویزیون زمان و نحوه پخش نیست، بلکه کیفیت آثار و برنامهریزی برای جذب مخاطب است.
سیدرضا اورنگ با اشاره به اینکه پخش هفتگی سریالها موضوع تازهای نیست، گفت: مهم این نیست که سریال به چه روشی و در چه روزهایی پخش شود. اصلاً مشکل تلویزیون اینها نیست. این شیوه پیشتر هم وجود داشت؛ سریالها هفتهای یک بار پخش میشدند و مردم برای دیدن قسمت بعدی منتظر میماندند. اگر سریال جذاب بود، مخاطبان برای دیدنش صبر میکردند.مثلا یک هفته منتظر میماندند تا سریال «آینه» یا «سربداران» و… را ببینند. آنچه اهمیت داشت، کیفیت سریال بود، نه زمان پخش آن.
او در ادامه عنوان کرد: از گذشته و حتی پیش از انقلاب، بسیاری از سریالها هفتهای یک بار پخش میشدند. من خودم نسبت به تلویزیون تعصب دارم. در رسانه ملی برنامه داشتهام و کار کردهام، اما برخی از این طرحها فقط برای این ارائه میشوند که گفته شود ما هم کاری انجام دادیم! پرسش من این است که تلویزیون چه سریال یا برنامه باکیفیتی برای منِ مخاطب تولید کرده که بتواند در طول شبانهروز، دستکم یک یا دو ساعت من را سرگرم کند؟
وی افزود: مسئله تلویزیون را نباید در تغییر تقویم پخش سریالها جستوجو کرد؛چراکه مخاطب در صورت مواجهه با یک اثر باکیفیت و جذاب، برای تماشای قسمت بعدی آن منتظر میماند. بنابراین، به جای تمرکز بر تغییر شیوه پخش، باید کیفیت تولید و برنامهریزی برای ارتباط مستمر با مخاطب مورد توجه قرار گیرد.
اورنگ درباره طرح جدید پخش سریالها گفت: این طرحی نیست که بخواهم درباره خوب یا بد بودنش فکر کنم؛ چون این کار تأثیری بر مخاطب ندارد. در دنیا برای ساعتهای مختلف شبانهروز، برنامهریزی مشخصی وجود دارد و فیلمها و برنامهها بر اساس گروههای مختلف سنی انتخاب میشوند؛ مثلاً صبح ها برای خانمهای خانهدار، بعدازظهر برای گروه کودک و نوجوان و شب هم برای مخاطب بزرگسال. هدف این است که مخاطب در ساعتهای مختلف با برنامهها و فیلمهای متنوع همراه شبکه بماند. در حالی که ما اصلاً چنین طراحی مشخصی نداریم و حتی میبینیم نصف شب برنامه کودک پخش میشود!
وی با انتقاد از سیاستهای برای تولید فصل های جدید سریال های موفق دهه های گذشته تلویزیون، این وضعیت را ناشی از بیبرنامگی دانست و توضیح داد: این روند یک اشتباه کامل است و اصلاً نمیشود اسمش را روند گذاشت؛ این یک بیبرنامگی کامل است. وقتی سریالهایی دارید که به دلایل مختلف هنوز پخش نشدهاند، چرا بهجای استفاده از آنها، به سراغ تولید سریالهای جدید میروید؟ سریال ساختهاید و عجلهای برای پخش آن وجود ندارد؛ بسیاری از سریالها وابسته به زمان خاصی نیستند و میتوان آنها را حتی یک سال بعد روی آنتن برد.
اتفاق بدتر این است که سراغ سریالهایی رفتهاند که دستکم ۲۰سال از زمان ساخت شان گذشته و میخواهند فصل جدید آنها را بسازند! وقتی «زیر آسمان شهر» را میسازید، دیگر آن آدمها و آن جذابیت گذشته را ندارید. اگر بخواهید «آژانس دوستی» را دوباره بسازید، مگر هنوز حسین پناهی را دارید؟
این منتقد با تأکید بر ضرورت استفاده از نیروهای متخصص افزود: مدیرانی که دانش و تجربه کافی ندارند، باید از مشاوران باتجربه و افراد موفق استفاده کنند و از آنها بپرسند چگونه مجموعهای ساختهاند که مورد استقبال مخاطب قرار گرفته است؛ چراکه مشکل تلویزیون در جای دیگری است و تکرار نسخههای قدیمی، راه حل آن نیست.
وی با تأکید بر ضرورت استفاده از نیروهای باتجربه در مدیریت و برنامهسازی گفت: در همه جای دنیا، مجموعههای موفق پشت سر خود آدمهای باتجربه دارند،حتی اگر کسی بازنشسته شده و از کار اجرایی کنار رفته باشد، همچنان توانایی و تجربه دارد و میتوان از او استفاده کرد.
باید جلسه بگذارند و از همان افراد باتجربه یاد بگیرند. تلویزیون در گذشته دورههایی برگزار میکرد. یادم هست برای نخستین بار سه ورکشاپ در سه مرکز استان با عنوان «شناخت طنز و کمدی» برگزار کردم و مدیران تلویزیون هم در آن حضور داشتند. در این دورهها با اصول کار آشنا میشدند و درباره همه جنبههای آن آموزش میدیدند تا بتوانند با اصول و فروع این حوزه آشنا شوند.
ما آدمهایی داریم که موفق بودهاند. باید بررسی کنیم دلیل موفقیت آنها چه بوده و از تجربه شان استفاده کنیم. این افراد را بهعنوان مشاور در کنار خودتان قرار دهید. از آدمهای کاربلد و مشاورانی که در اختیار دارید استفاده کنید، حتی اگر بازنشسته شدهاند. لازم نیست حتماً کسی را از بیرون بیاورید. از کسانی استفاده کنید که چیزهایی میدانند که شما نمیدانید.
منبع:قدس آنلاین
